Όλα είναι Δρόμος...χρώματα γεμάτος...

Ελάτε μαζί μου,

 να μυρίσουμε τους ήχους

να ακούσουμε τα χρώματα

να αντικρύσουμε τις αισθήσεις...

Το φθινόπωρο άπλωσε τα χρώματα 

σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας,

και η ματιά χάνεται, ταξιδεύει...

Οι δρόμοι ανοίγονται ξανά μπροστά μας...

 Πόση ομορφιά θεέ μου... 

Το οδοιπορικό πραγματοποιήθηκε μια Κυριακή του φθινοπώρου και η πυξίδα μας έδειξε βόρειο-ανατολικά.

Μηλιά-Οροπέδιο Μετσόβου-Ιωάννινα-Ζαγωροχώρια-Βικος-Κόνιτσα-Δίστρατο...

Συνταξιδιώτες παλιοί αλλά και νέοι φίλοι

Σωτήρης (BMW LT)

Φώτης (Transalp)

Αποστόλης (Triumph)

Αλέξανδρος (Fazer)

Δημήτρης - Θεόφιλος (V-Strom)

Βαγγέλης (BMW GT 650)

Βαγγέλης (Africa Twin)

Τα χιλιόμετρα που διανύθηκαν για άλλους ήταν περίπου 800 και για άλλους 500 αλλά τι σημασία έχει...

Ελληνικός καφές για τους φίλους μου λίγο πριν ξεκινήσουμε για άλλη μια μαγική διαδρομή....

Τα πρωϊνά χρώματα του φθινοπώρου, και λίγο πριν ο ήλιος αρχίσει να δημιουργεί σχήματα και σκιές με το φως του, σε καλούν να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά και να απολαύσεις τη μαγεία της φύσης... (Πλατανόδασος - Μουργκάνι Καλαμπάκας)

Η ομίχλη σύντροφος στα πρωϊνά μας κομμάτια. Με καλή διάθεση και παρέα τίποτα δεν ενοχλεί...(Δρόμος προς Κρανιά Γρεβενών, στον Τρικάλων-Ιωαννίνων στροφή δεξιά μετά το χωριό Κορυδαλλός)

Με τη θερμοκρασία στους 4 βαθμούς μια απαραίτητη στάση για τσιγάρο. (Δρόμος Κρανιάς - Μηλιάς, Γρεβενά)

Αλέξανδρος

Δημήτρης - Θεόφιλος

Φώτης

Αποστόλης

Βγαίνοντας στην κορυφή του βουνού πίσω μας αφήσαμε το άσπρο πέπλο που μας σκέπαζε για αρκετά χιλιόμετρα.

Επόμενη στάση για ανεφοδιασμό και καφέ η πόλη των Ιωαννίνων. Συνάντηση με φίλους Γιαννιώτες και απροσδόκητη συνάντηση με τον φίλο μου Κώστα. Να είστε όλοι καλά παιδιά και πάντα ασφαλή χιλιόμετρα.

Ο δρόμος ανηφορικός και φιδίσιος με τις ταμπέλες να μας οδηγούν στο Πάπιγκο. Από μακριά το όρος Τύμφη επιβλητικό και απόκοσμο

Ο δρόμος που οδηγεί στο Πάπιγκο

Επιβεβλημένη στάση στο στενό γεφύρι του Βοϊδομάτη ποταμού...

...για να απολαύσουμε τον οργασμο της φύσης...

Δημήτρης - Αποστόλης

Σωτήρης

Πάπιγκο. Παραδοσιακό πετρόχτιστο χωριό κάτω από τους επιβλητικούς βράχους της Τύμφης.

Διασχίζοντας το Πάπιγκο μικρές πινακίδες μας κατευθύνουν προς το Μικρό Πάπιγκο . Στα μέσα της διαδρομής ξύλινη πινακίδα στα αριστερά του δρόμου αναγράφει "Οβίρες". Λίγα πέτρινα σκαλοπάτια στην αρχή και ακολουθώντας το μονοπάτι οδηγούμαστε σε μια μικρή χαράδρα όπου ανάμεσα στα βράχια κυλάνε κρυστάλινα νερά σχηματίζοντας τις κολυμβήθρες.

Το μονοπάτι συνεχίζει για πολλά μέτρα ανάμεσα στη μικρή χαράδρα και αξίζει αν επισκεφθείτε το μέρος να κάνετε μια μικρή πεζοπορία. Χρειάζεται προσοχή γιατί σε πολλά σημεία οι βράχοι γλυστρούν.

 

Μικρό Πάπιγκο

 

Επόμενος προορισμός μας η Κόνιτσα από όπου ξεκινά η επαρχιακή οδός Κόνιτσας - Δίστρατου. Λίγο πριν το χωριό Κλειδωνιά στροφή δεξιά και μπαίνουμε στον χωματόδρομο που παράλληλα με τον Βοϊδομάτη μας οδηγεί στο ομώνυμο εκπληκτικό γεφύρι.

Ο φακός είναι τόσο λίγος για να αποτυπώσει το μεγαλείο της στιγμής...

Έχοντας πια αρχίσει να σουρουπώνει και με 250+ χιλιόμετρα διαδρομής μπροστά μας ακολουθήσαμε την διαδρομή για Δίστρατο - Βασιλίτσα - Γρεβενά - Καλαμπάκα - Τρίκαλα  (κάποιοι για Λάρισα - Βόλο)

Όταν το μπλε και το χρυσό συναντιέται πάνω από το πράσινο....(Δρόμος Κόνιτσας-Δίστρατου)

Για ακόμη μια φορά πίσω στη βάση μου...

Λίγο πιο ρομαντικός,

λίγο πιο ονειροπόλος

πολύ πιο ΓΕΜΑΤΟΣ

Πάντα Όρθιοι

Ελληνικα Βουνα, Ποταμια, Καταρρακτες, Λιμνες....Ξανα? (Αμεεεεε)

Χωρις προλογους και φλυαριες μπαινω στο ψητο...

Το μινι οδοιπορικο ειχε αρχικα προγραμματιστει για τις 19-20-21 Αυγουστου. Καποιες αναποδιες το μετεθεσαν μια εβδομαδα πιο πισω για τις 26-27-28 Αυγουστου.
Συμμετεχοντες ηταν ο γραφων, ο Γιαννης απο Ξανθη (V-strom), και ο Κωστας απο Θεσσαλονικη (V-Strom). Στο αρχικο πλανο συμμετοχη ειχαν δηλωσει και οι Γιαννης (JTR), Γιαννης (yns), Γιαννης (V-Strom) και Γιωργος (CBF-1000) οι οποιοι τελικα δεν καταφεραν να ερθουν ο καθενας για τους δικους του προσωπικους λογους. Δεν πειραζει παλικαρια, να ειμαστε καλα, στην επομενη εξορμηση μας.

Με τον Γιαννη (V-Strom) και τον Γιαννη (V-Strom) ειχαμε βρεθει τον Μαιο για πρωτη φορα οταν και μας συνοδευσαν στο ταξιδι που πραγματοποιησα με τον Γιαννη (JTR) στην Ρουμανια.

Με τα παιδια προσπαθησαμε να βρεθουμε και νωριτερα τον Μαρτιο οταν και συνεπεσαν τα οδοιπορικα μας αλλα ο χιονιας ειχε αλλα σχεδια.

Παρασκευη 26 Αυγουστου και η γρια μου ετοιμη. Σκηνη, sleeping bag, ισοθερμικα, γκαζακι, καφες, ζαχαρη, κονσερβες, παξιμαδια και ο φωτογραφικος μου εξοπλισμος "τακτοποιημενα" (δεν φημιζομαι και ιδιαιτερα γι' αυτο).
Το ραντεβου μας ειχε οριστει στην ε.ο Τρικαλων-Ιωαννινων στον Κορυδαλλο. Επιστροφη απο την δουλεια μου, γρηγορο φαγητο και στις 16:00 πλησιαζα το σημειο συναντησης μας. Φτανοντας στο καφενειο βλεπω τα δυο V-Strom των παιδιων και διπλα ενα GS ADV με Αυστριακη πινακιδα. Κατεβαινω και γινονται οι απαραιτητες συστασεις. Ιδιοκτητης του GS o Harry, Αυστριακος ο οποιος πουλησε οτι ειχε και δεν ειχε και πηρε την αποφαση να κανει το ταξιδι μεχρι το νοτιοτερο ακρο του κοσμου (Ακρωτηρι Καλης Ελπιδας) και στη συνεχεια να περασει στην Λατινικη Αμερικη και να συνεχισει βορεια.Χρονος που υπολογιζει να βρισκεται στο δρομο, πανω απο 2 χρονια ενω ταυτοχρονο η επιθυμια του ειναι να εργαστει εθελοντικα σα καθηγητης Αγγλικων σε χωρες της Αφρικης.
Η συζητηση μας κρατησε πανω απο 1,5 ωρα με τον Harry εκτος του Ελληνικου καφε να δοκιμαζει και τσιπουρο (with meze οπως του ειπαμε να το ζηταει)

Το site του ταξιδιου του

Ειχε ερθει η ωρα να αποχωριστουμε, με τον Harry να συνεχιζει το ταξιδι του προς τη Λαρισα για να συναντησει τον Αχιλλεα και τη γυναικα του που γνωρισε στην Αλβανια και εμας να παιρνουμε τον δρομο προς τη Μηλια-Κρανια απο την παλια ε.ο Τρικαλων-Ιωαννινων (περασμα Καταρας).

Δρομος, για οσους τον εχουν οδηγησει, απαραμιλης ομορφιας που χρειαζεται ιδιαιτερη προσοχη λογω υπαρξης πολλων κοπαδιων με τους αντιστοιχους Ελληνικους ποιμενικους

Συνεχιζοντας στον δρομο προς Γρεβενα και λιγο μετα το χωριο Κρανια ταμπελα μας οδηγει αριστερα προς Μικρολιβαδο. Λιγα μετρα μετα την διασταυρωση μια σταση στο μικρο πετρινο γεφυρι για τις απαραιτητες φωτογραφιες...

Φτανοντας στο Μικρολιβαδο ακολουθουμε πινακιδα προς Περιβολι (δυστυχως δεν θυμαμαι χιλιομετρα). Ο δρομος χωματινος δασικος ο οποιος διασχιζει κατα καποιο τροπο καθετα τη Βαλια Καλντα. Τα λογια ειναι πολυ φτωχα να περιγραψουν την εικονα του Εθνικου μας δρυμου. Καποιες στασεις για νερο και φωτογραφιες, με το μυαλο μας, να βρισκεται στην πανιδα της περιοχης η οποια ειναι πολυ πλουσια




Νυχτα πια φτανουμε στο Περιβολι Γρεβενων (χωριο που μου εκανε ιδιαιτερη εντυπωση για τον κοσμο που ειχε). Στο πρωτο καφενειο στην πλατεια, το οποιο δεν ειχε πολυ κοσμο (για να μην ενοχλουμε), απλωνουμε τα εδεσματα που ειχε ετοιμασει η γιαγια του Γιαννη και παρεγγελνουμε 3 Ελληνικους διπλους. Καφες, φαγητο, τσιγαρο, συζητηση, με τους ντοπιους να μας κοιταζουν περιεργα μιας και ειχαμε μετατρεψει το καφενειο σε ταβερνα . 23:00 αποφασιζουμε προς πρεπει να ξεκινησουμε και η επομενη σταση μας θα ηταν το χωριο Βωβουσα και η πανεμορφη γεφυρα του.

 Φτανοντας στη Βωβουσα και καποιες ανασες διπλα στη γεφυρα του χωριου

Συνεχιζοντας μικρη σταση στη λιμνη με τα νουφαρα

Φτανοντας στη λιμνη Μετσοβου (πηγες Αωου) το ρολοι εδειχνε 02:00 και ξεκινησε η αναζητηση χωρου για να στησουμε τις σκηνες μας διπλα στη λιμνη. Σταθηκαμε τυχεροι μιας και χωρις να ξερουμε που πηγαινουμε, φτανοντας διαπιστωσαμε πως το μερος ηταν επιπεδο, με αμμο και ακριβως διπλα στη λιμνη.Γρηγορο στησιμο σκηνων, αναμα φωτιας, λουκανικα, τσιπουρο, καλαμποκι και κοντα στις 05:00 κλειναμε τα φερμουαρ των σκηνων μας...

Ο ουρανος απλα ΥΠΕΡΟΧΟΣ. Εκατομμυρια αστερια...

VIDEO ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΥ

 Το πρωινο ξυπνημα ηταν καπως επεισοδιακο μιας και το συγκεκριμενο σημειο ειναι "στεκι" ψαραδων. Ετσι κατα τις 8 ακουγαμε φωνες και φασαρια. Ανοιγοντας το φερμουαρ της σκηνης ειδα 3-4 τυπους (μαλλον Ρωσοποντιους) που ειχαν στησει τα καλαμια τους σε ολο το μηκος της παραλιας. Ανταποδωσαμε καλημερες και σειρα ειχε ο "καραβισιος" καφες τον οποιο απολαυσαμε με την θεα της λιμνης.

Φορτωμα των μηχανων, μαζεμα των σκουπιδιων και ξανα στο δρομο με προορισμο την Καλαμπακα...

για τον δευτερο καφε της ημερας με θεα τα Μετεωρα αυτη τη φορα...

Συνεχεια στη διαδρομη της ημερας και περασμα απο τα Τρικαλα. Σταση 20 χιλιομετρα δυτικα στην Πυλη και το πανεμορφο τοξοτο γεφυρι.

Και μετα λιγα χιλιομετρα στους καταρρακτες της Παλαιοκαριας οπου αλλοι 2 ταξιδιωτες (με KTM) επαιρναν λιγες ανασες δροσιας. Ολιγολεπτη συζητηση με τα παιδια και ξανα στο δρομο προς Στουρναρεικα...

Ανηφοριζοντας προτιμησαμε να μην περασουμε απο το τουνελ της Γκροπας αλλα να παμε απο τον παλιο χωματινο δρομο (εντυπωσιακος αλλα λιγο επικυνδινος). Περασμα απο Βαθυρεμα και λιγο πριν φτασουμε στη Μεσοχωρα στροφη αριστερα προς Μοσχοφυτο, Μυροφυλο.

Ο δρομος ασφαλτινος μεχρι ενος σημειου, χωματινος στη συνεχεια. Ο Ασπροποταμος (Αχελωος) στα δεξια μας μας συντροφευε μεχρι το Μυροφυλο οπου καναμε σταση για φαγητο και καφε.

Το πλανο του Σαββατου ηταν διανυκτερευση στις οχθες του Αχελωου. Λιγα χιλιομετρα απο το Μυροφυλο και λιγα μετρα πριν την γεφυρα υπαρχει χωματινος (αποτομος) δρομος που οδηγει στις οχθες του ποταμου σε ενα εντυπωσιακο μερος για κατασκηνωση.

Στησιμο σκηνων...

Αδειασμα...

Η θεα απο την απεναντι οχθη...

Ολα ειναι ταξιδι...

Καποιοι δεν φανηκε να αναστατωθηκαν απο την παρουσια μας εκει...

Απομειναρια του παρελθοντος...

Με την νυχτα να εχει ριξει ηδη το πεπλο της,το απαραιτητο αναμα της φωτιας...

Ο Μορφεας επισκεφθηκε πρωτα εμενα ενω ο Γιαννης με τον Κωστα βραζανε νερο απο το ποταμι για να εχουμε για την επομενη ημερα μιας και τα μπουκαλια που ειχαμε μαζι μας μας πεσανε στη διαδρομη. Η θεα απο τη σκηνη μου το πρωι που ξυπνησα ηταν αυτη...

Ο "παππους" της παρεας εχοντας κοιμηθει 7 ωρες ξυπνησε νωρις και αφησε το μυαλο του να ταξιδεψει για λιγο μαζι με το ποταμι...

Επιστροφη και παρασκευη καφε για ενα απο τα καλυτερα πρωινα στη ζωη μου...

 Πρωι Κυριακης και ο δρομος θα μας οδηγουσε στα Θοδωριανα οπου το υποτυπωδες πλανο μας, ελεγε πως θα ακολουθουσαμε δασικο για τα Τζουμερκα...

Σταση στη Νεραιδα Τρικαλων, για να επισκεφτουν τα παιδια την κυρια Λιτσα που τους φιλοξενησε στο καφενειο της, στο οδοιπορικο τους στην περιοχη τον Μαρτιο, και ευκαιρια για εμενα να συναντησω καλους φιλους (Παναγιωτη και Εφη αν διαβασετε ποτε το οδοιπορικο θα ηθελα να σας ευχαριστησω για την φιλοξενια σας)

Ο χρονος πιεζε και το αρχικο πλανο ειχε ναυαγησει. Προορισμος τα Θοδωριανα οχι ομως και το χωριο Καταρρακτης για να βγουμε στη θεση Μπαρος και μετα στο Χαλικι. Νεος σχεδιασμος και μικρη βολτα στα Τζουμερκα και επιστροφη στους καταρρακτες του χωριου.

Τζουμερκα, απεριγραπτη ομορφια, ανοιχτοι λογαριασμοι...

Σταση σε στανη για να ποτισω τα αλογα...

Ευτυχως που τα κοπαδια, απο τις στανες που συναντησαμε, ελειπαν

Κατταρακτες στα Θοδωριανα (πεζοπορια περιπου 20 λεπτων που αποζημιωνει)

Απογευμα πια και ο δρομος της επιστροφης αποφασιστηκε να ειναι συντομος και ευκολος. Απο Θοδωριανα περασαμε τα τουνελ στη Μεσοχωρα οπου μια προτελευταια σταση εγινε στη βρυση στη δεξια πλευρα του δρομου λιγο εξω απο το χωριο...

...και η τελευταια στην γεφυρα της Πυλης οπου ηπιαμε τον τελευταιο καφε του 3ημερου.

 Κωστα, Γιαννη σας ευχαριστω παρα πολυ για την ομορφη παρεα σας. Ηταν ενα ΓΕΜΑΤΟ 3ημερο που δεν θα ξεχασω. Ευχομαι στα επομενα...

(ευχαριστω τον θεο μου που μου εδωσε τη δυνατοτητα να επιλεγω, να ξεχωριζω και τελος να ζω αυτα που με κανουν να νιωθω λιγο πιο κοντα σε αυτο που ονομαζεται ΕΥΤΥΧΙΑ)

Καλα ταξιδια σε ολους.