Όλα είναι Δρόμος...χρώματα γεμάτος...

Ελάτε μαζί μου,

 να μυρίσουμε τους ήχους

να ακούσουμε τα χρώματα

να αντικρύσουμε τις αισθήσεις...

Το φθινόπωρο άπλωσε τα χρώματα 

σε κάθε γωνιά της Ελλάδας μας,

και η ματιά χάνεται, ταξιδεύει...

Οι δρόμοι ανοίγονται ξανά μπροστά μας...

 Πόση ομορφιά θεέ μου... 

Το οδοιπορικό πραγματοποιήθηκε μια Κυριακή του φθινοπώρου και η πυξίδα μας έδειξε βόρειο-ανατολικά.

Μηλιά-Οροπέδιο Μετσόβου-Ιωάννινα-Ζαγωροχώρια-Βικος-Κόνιτσα-Δίστρατο...

Συνταξιδιώτες παλιοί αλλά και νέοι φίλοι

Σωτήρης (BMW LT)

Φώτης (Transalp)

Αποστόλης (Triumph)

Αλέξανδρος (Fazer)

Δημήτρης - Θεόφιλος (V-Strom)

Βαγγέλης (BMW GT 650)

Βαγγέλης (Africa Twin)

Τα χιλιόμετρα που διανύθηκαν για άλλους ήταν περίπου 800 και για άλλους 500 αλλά τι σημασία έχει...

Ελληνικός καφές για τους φίλους μου λίγο πριν ξεκινήσουμε για άλλη μια μαγική διαδρομή....

Τα πρωϊνά χρώματα του φθινοπώρου, και λίγο πριν ο ήλιος αρχίσει να δημιουργεί σχήματα και σκιές με το φως του, σε καλούν να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά και να απολαύσεις τη μαγεία της φύσης... (Πλατανόδασος - Μουργκάνι Καλαμπάκας)

Η ομίχλη σύντροφος στα πρωϊνά μας κομμάτια. Με καλή διάθεση και παρέα τίποτα δεν ενοχλεί...(Δρόμος προς Κρανιά Γρεβενών, στον Τρικάλων-Ιωαννίνων στροφή δεξιά μετά το χωριό Κορυδαλλός)

Με τη θερμοκρασία στους 4 βαθμούς μια απαραίτητη στάση για τσιγάρο. (Δρόμος Κρανιάς - Μηλιάς, Γρεβενά)

Αλέξανδρος

Δημήτρης - Θεόφιλος

Φώτης

Αποστόλης

Βγαίνοντας στην κορυφή του βουνού πίσω μας αφήσαμε το άσπρο πέπλο που μας σκέπαζε για αρκετά χιλιόμετρα.

Επόμενη στάση για ανεφοδιασμό και καφέ η πόλη των Ιωαννίνων. Συνάντηση με φίλους Γιαννιώτες και απροσδόκητη συνάντηση με τον φίλο μου Κώστα. Να είστε όλοι καλά παιδιά και πάντα ασφαλή χιλιόμετρα.

Ο δρόμος ανηφορικός και φιδίσιος με τις ταμπέλες να μας οδηγούν στο Πάπιγκο. Από μακριά το όρος Τύμφη επιβλητικό και απόκοσμο

Ο δρόμος που οδηγεί στο Πάπιγκο

Επιβεβλημένη στάση στο στενό γεφύρι του Βοϊδομάτη ποταμού...

...για να απολαύσουμε τον οργασμο της φύσης...

Δημήτρης - Αποστόλης

Σωτήρης

Πάπιγκο. Παραδοσιακό πετρόχτιστο χωριό κάτω από τους επιβλητικούς βράχους της Τύμφης.

Διασχίζοντας το Πάπιγκο μικρές πινακίδες μας κατευθύνουν προς το Μικρό Πάπιγκο . Στα μέσα της διαδρομής ξύλινη πινακίδα στα αριστερά του δρόμου αναγράφει "Οβίρες". Λίγα πέτρινα σκαλοπάτια στην αρχή και ακολουθώντας το μονοπάτι οδηγούμαστε σε μια μικρή χαράδρα όπου ανάμεσα στα βράχια κυλάνε κρυστάλινα νερά σχηματίζοντας τις κολυμβήθρες.

Το μονοπάτι συνεχίζει για πολλά μέτρα ανάμεσα στη μικρή χαράδρα και αξίζει αν επισκεφθείτε το μέρος να κάνετε μια μικρή πεζοπορία. Χρειάζεται προσοχή γιατί σε πολλά σημεία οι βράχοι γλυστρούν.

 

Μικρό Πάπιγκο

 

Επόμενος προορισμός μας η Κόνιτσα από όπου ξεκινά η επαρχιακή οδός Κόνιτσας - Δίστρατου. Λίγο πριν το χωριό Κλειδωνιά στροφή δεξιά και μπαίνουμε στον χωματόδρομο που παράλληλα με τον Βοϊδομάτη μας οδηγεί στο ομώνυμο εκπληκτικό γεφύρι.

Ο φακός είναι τόσο λίγος για να αποτυπώσει το μεγαλείο της στιγμής...

Έχοντας πια αρχίσει να σουρουπώνει και με 250+ χιλιόμετρα διαδρομής μπροστά μας ακολουθήσαμε την διαδρομή για Δίστρατο - Βασιλίτσα - Γρεβενά - Καλαμπάκα - Τρίκαλα  (κάποιοι για Λάρισα - Βόλο)

Όταν το μπλε και το χρυσό συναντιέται πάνω από το πράσινο....(Δρόμος Κόνιτσας-Δίστρατου)

Για ακόμη μια φορά πίσω στη βάση μου...

Λίγο πιο ρομαντικός,

λίγο πιο ονειροπόλος

πολύ πιο ΓΕΜΑΤΟΣ

Πάντα Όρθιοι

Στον Κόσμο μου...ξανά...

Μίνι οδοιπορικό στα όμορφα της Πίνδου και των Τζουμέρκων. Περίπου 300 χιλιόμετρα με πανέμορφες εικόνες από ποτάμια, λίμνες, βουνά, φίλους και γνωστούς...

Συν-οδοιπόροι 

Θάνος (GS 1150)

Φώτης (Transalp)

Η ευχάριστη έκληξη της ημέρας ήταν ο Θάνος με την καινούρια του μπουμπού. Φιλαράκο να την χαρείς και να την ξεζουμίσεις .

 Παλιός δρόμος Τρικάλων - Άρτας (θέση Γκρόπα). Εδώ και 1-2 χρόνια έχει δωθεί στην κυκλοφορία η σύραγγα που παρακάμπτει το συγκεκριμένο κομμάτι αλλά τι στην ευχή...εμείς είμαστε του παραδοσιακού .

 Πάμε για ακόμη μια φορά ψηλά, εκεί που ψίθυροι και κραυγές γίνονται ένα...

 Η γριά μου...Άψυχο αντικείμενο καθημερινής χρήσης? Δεν νομίζω...

 Το Transalp του Φώτη. Πάει παντού...

 Καλλιτεχνικές ανησυχίες...

 Χωρίς λόγια...

 Αχελώος ή Ασπροπόταμος ή Άσπρος. Ο ποταμός της Νότιας Πίνδου με τα πεντακάθαρα νερά του. (κοντά στη Μεσοχώρα, κατεβαίνοντας από τον παλιό δρόμο)

 Ο συγκεκριμένος δρόμος έχει σχεδόν εγκαταλειφθεί και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή αν θέλετε να τον περάσετε. Κατά τη γνώμη μου οποιαδήποτε άλλη μοτοσυκλέτα εκτός από on-off είναι απαγορευτικό να μπει.

 Η παλιά στρατιωτική γέφυρα που συνέδεε τις δύο πλευρές. Οι ιστορίες των κατοίκων της περιοχής πάμπολες για οχήματα που προσπάθησαν να περάσουν από το συγκεκριμένο κομμάτι (ειδικά τον χειμώνα) και αντιμετώπισαν σοβαρότατα προβλήματα. Χαρακτηριστική ιστορία ενός επικαθίμενου από την Γαλλία το οποίο μετέφερε ζώα και εγκλωβίστηκε σε αυτόν τον δρόμο. Για ένα ολόκληρο βράδυ οι κάτοικοι 2 χωριών έδωσαν μάχη για να απεγκλωβίσουν το φορτηγό (το κομμάτι του δρόμου στους χάρτες ήταν με κόκκινο χρώμα....)

 Είχε έρθει η ώρα του πρωϊνού μας καφέ.
Τι άλλο, καραβίσιος...
Που αλλού, στα όμορφα...
(Φράγμα Μεσοχώρας)

 

Υπάρχουν αυτοί που υποστηρίζουν πως η ομορφιά είναι υποκειμενική. Το υποστηρίζω και εγώ. Όχι όμως για όλα...

 Καφέδες αξία 3 ευρώ
Γάλα Νουνού αξία 0.50 ευρώ
Στιγμές με φίλους αξία ανεκτίμητη...

 Έχοντας καθυστερίσει αρκετά πήραμε τον δρόμο προς τα Πράμαντα όπου πραγματοποιούνταν η 1η συνάντηση του Horizons Unlimited στην Ελλάδα.
Στον δρόμο χαιρετούρες με αρκετούς φίλους που αναχωρούσαν από το μέρος ανάμεσά τους ο Βασίλης (xurxes) ο Ηλίας Αντωνόπουλος και ένα παλικάρι με ένα Africa κόκκινο-πορτοκαλί που δεν κατάλαβα ποιός ήταν...
Φτάνοντας άκουσα κάποιον να φωνάζει το όνομά μου. Στέργιος, ταξιδευτής με βεσπάκι. Πορτογαλία, Ακρωτήρι κάποια από τα ταξίδια του...

Είχα την τιμή να συναντήσω και να συνομιλήσω για λίγο και με τον Βασίλη Ορφανό. Καλούς μοναχικούς δρόμους να έχεις παλίκαρε...

 Και τον Λουκά με το τούμπανο 800άρι του...

 Υπήρχε ακόμη μια εκρεμμότητα (συνάντηση με φίλους από το MotoEpirus.gr) και ήδη το υποτυπώδες πρόγραμμά μας είχε πάει περίπατο.
Πέρασμα από το Ματσούκι λίγο πριν βγούμε στον Μπάρο.

 Η συγκεκριμένη περιοχή είναι από τις αγαπημένες μου και όσες φορές και αν πάω πάντα έχει κάτι καινούριο να μου προσφέρει...

 Καταράκτης δίπλα στην παλιά στρατιωτική γέφυρα, λίγο πριν το Ματσούκι.

 Μπορείτε νομίζω να καταλάβετε γιατί το μέρος είναι από τα αγαπημένα μου...

 Φώτης. Όπως είπα και πιο πριν άξιος συνοδοιπόρος...

 Θάνος, παλικάρι από τα λίγα. Τιμή που που είναι φίλος μου...

 Για ακόμη μια φορά στις αγαπημένες πολυσύχναστες παραλίες μου....

 Με τι λόγια ρε παιδιά να περιγράψεις αυτό το θέαμα?

 Η παρέα από τα Γιάννενα. Ήταν να βρεθούμε στο Ματσούκι, μετά στον Μπάρο και τελικά βρεθήκαμε στην Κρανιά. Ας είναι, σημασία έχει πως βρεθήκαμε. Παιδιά χάρηκα για την γνωριμία μας. Να είστε όλοι καλά και σύντομα θα ανταμώσουμε

 Από αριστερά προς τα δεξιά.
Ακατονόμαστος (κατά κόσμον Sid2011) και Γιώργος από MotoEpirus.gr
Πάλι ο σερβιτόρος δεν είχε μαζέψει τα πιάτα, πάλι ρεζίλι γίναμε....

 Και μετά από 310 χλμ στροφιλικίων (sic) τελείωμα της ημέρας με καφέ στο Sky Net του φίλου μας Γιάννη.

Όπως είπα και πιο πριν ένα μίνι οδοιπορικό που είχε απ' όλα.
Να 'μαστε όλοι καλά να ταξιδεύουμε !!!!